พงศาวดาร 13:21
“คนเหล่านั้นจึงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน ตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารศิน จนถึงเรโหบ ที่ทางเข้าเมืองฮามัท”
บริบท: พงศาวดาร 13
19ดูว่าแผ่นดินที่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไรบ้าง เป็นแผ่นดินที่ดีหรือเลวอย่างไร และบ้านเมืองที่เขาอาศัยอยู่เป็นอย่างไร เป็นเต็นท์หรือเป็นป้อมปราการที่เข้มแข็ง
20ดูว่าแผ่นดินอุดมหรือจืด มีป่าไม้หรือเปล่า ท่านทั้งหลายจงมีใจกล้าหาญ และนำผลไม้ที่เมืองนั้นกลับมาบ้างด้วย" เวลานั้นเป็นฤดูผลองุ่นสุกรุ่นแรก
21คนเหล่านั้นจึงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน ตั้งแต่ถิ่นทุรกันดารศิน จนถึงเรโหบ ที่ทางเข้าเมืองฮามัท
22เขาขึ้นไปทางใต้ถึงเมืองเฮโบรน และอาหิมาน เชชัย และทัลมัย คือคนอานาคอยู่ที่นั่น (เมืองเฮโบรนนี้เขาสร้างมาก่อนเมืองโศอันในอียิปต์ได้เจ็ดปี)
23เขาทั้งหลายมาถึงลำธารเอชโคล์ ที่นั่นเขาตัดองุ่นกิ่งหนึ่งมีองุ่นพวงหนึ่ง สองคนใช้ไม้คานหามมา เขาเก็บผลทับทิมและมะเดื่อมาบ้าง
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 13: สอดแทรงที่ส่งไปที่กานาน
โมเสสส่งสองสิบขีปนักสืบสอบดูแผนที่แหล่งแคนาอาเเขามา และพวกเขายัง รายงานที่ไม่สมบูรณ์กัน
คำอธิบาย
ในเลวียหมายเลข 13, โมเสสส่งสิบสองสอดสอดสวนไปลองพื้นที่แห่งแคนาน แผ่นดินแห่งคํารบที่พระเจ้าได้สัญญากับชาวอิสราเอลว่าจะให้ใช้ สายลับกลับมาพร้อมรายงานเกี่ยวกับพื้นที่ที่บอกว่าเป็นแผ่นดินที่ไหลอยู่ด้วยนมและน้ําผึ้ง อย่างไรก็ตาม สิบสองสอดยังรายงานว่าพี่น้องในพื้นที่นั้นมีพลังอภิมูไวและว่าชาวอิสราเอลจะไม่สามารถชนะพวกเขาได้ สิ่งนี้ทําให้คนเป็นหมดกําลังใจและกลัว และต่อมาพวกเขาเริมกระฉูดพระโมเสและพระเจ้า
พระเจ้าโกรธกับคนเพราะขาดความศรัทธาและบอกโมเสว่าไม่อนุญาตให้คนใดกระฉูดเข้าไปในแผ่นดินแห่งคํารบ แต่เฉพาะเคลบและโยชัว สอดสอดสอดอันมีความศรัทธาในพระเจ้าจะได้รับอนุญาตให้เข้าไป สิ่งนี้เป็นการเตือนใจแก่ชาวอิสราเอลว่าความศรัทธาในพระเจ้าเป็นสิ่งจําเป็นถุงถ้อถเรือนว่าพวกเขาจะได้รับพระพรหมเป็นสิ่งที่พระองค์สัญญา และเป็นการเตือนให้คนจําต้องเชื่อใจในพระเจ้าและไม่ปล่อยให้ตัวตนถูกต้องของผู้อื่นสลายโดยสื่อความคิดของผู้อื่น