พงศาวดาร 21:19
“และจากมัทธานาห์ถึงตำบลนาหะลีเอล และจากนาหะลีเอลถึงตำบลบาโมท”
บริบท: พงศาวดาร 21
17แล้วอิสราเอลจึงร้องเพลงนี้ว่า "บ่อน้ำเอ๋ย จงมีน้ำพลุ่งขึ้นมา ให้เรามาร้องเพลงกัน
18เป็นบ่อน้ำที่เจ้านายได้ขุดไว้ เป็นบ่อที่ขุนนางของประชาชนเจาะไว้ ด้วยคทาและไม้เท้าของผู้ทรงตั้งพระราชบัญญัติ" และจากถิ่นทุรกันดารนั้นไป เขาก็มาถึงมัทธานาห์
19และจากมัทธานาห์ถึงตำบลนาหะลีเอล และจากนาหะลีเอลถึงตำบลบาโมท
20และจากบาโมทถึงหุบเขาซึ่งอยู่ในท้องถิ่นโมอับข้างยอดเขาปิสกาห์ซึ่งมองลงมาเห็นเยชิโมน
21แล้วอิสราเอลส่งผู้สื่อสารไปหาสิโหนกษัตริย์คนอาโมไรต์กล่าวว่า
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 21: งูทอง
ชาวอิสราเอลทำลายกษัตริย์ไซฮอนและกษัตริย์อ็อก แต่พวกเขาก็บ่นว่าจะถูกลงโทษด้วยงูร้อน และถูกลงโทษโดยงูไฟ.
คำอธิบาย
ในพระธรรมบที่ 21 ของพยานอิสราเอลกำลังก้าวไปสู่แผ่นดินสัญญา และพวกเขากำลังเริ่มอดทนและไม่พอใจต่อพระเยโฮวาหลอก พวกเขาบ่นว่าขาดอาหารและน้ำ และพวกเขายิ่งไปไกลจนพูดต่อพระเจ้าและเมซีเสอด้วย ในการตอบโต้ พระเจ้าส่งงูไฟมากัดคน และมีผู้ตายเป็นจำนวนมาก เมื่อคนโทมและร้องขอความช่วยเหลือจากเมซีหลอก พระเจ้าสั่งให้เมซีทำงูทองและวางไว้บนสแตนด์ ผู้ใดมองที่งูทองก็จะได้รับการรักษา
บทนี้เป็นการเตือนความผลของบาปและการท้าทายพระเจ้า อิสราเอลได้รับการเตือนไว้ไม่พูดต่อพระเจ้า แต่พวกเขาเลือกทำเช่นนั้นอยู่ดี ผลลัพธ์คือพวกเขาถูกลงอาฆาตด้วยงูไฟ อย่างไรก็ตาม พระเจ้ายังแสดงความกรุณาและเมตตาในบทนี้ พระองค์ให้ทางในการสมดุลสำหรับคนให้ได้รับการรักษา และพระองค์ไม่ทิ้งพวกเขาให้เจ็บป่วยตามผลลัพธ์ของบาปของพวกเขา