พงศาวดาร 29:14
“และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบูชาคู่กัน สำหรับวัวสิบสามตัว ตัวหนึ่งถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์ สำหรับแกะผู้สองตัว ตัวละสองในสิบเอฟาห์”
บริบท: พงศาวดาร 29
12ในวันที่สิบห้าเดือนที่เจ็ดเจ้าทั้งหลายจงมีการประชุมบริสุทธิ์ เจ้าอย่าทำงานหนัก และเจ้าจงมีการเลี้ยงเจ็ดวันแด่พระเยโฮวาห์
13เจ้าจงถวายเครื่องเผาบูชา เครื่องบูชาด้วยไฟ เป็นกลิ่นที่พอพระทัยพระเยโฮวาห์ คือวัวหนุ่มสิบสามตัว แกะผู้สองตัว ลูกแกะอายุหนึ่งขวบสิบสี่ตัว สัตว์เหล่านี้อย่าให้มีตำหนิ
14และถวายยอดแป้งคลุกน้ำมันเป็นธัญญบูชาคู่กัน สำหรับวัวสิบสามตัว ตัวหนึ่งถวายแป้งสามในสิบเอฟาห์ สำหรับแกะผู้สองตัว ตัวละสองในสิบเอฟาห์
15สำหรับลูกแกะสิบสี่ตัว ตัวละหนึ่งในสิบเอฟาห์
16และถวายลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป นอกเหนือเครื่องเผาบูชาเนืองนิตย์ ซึ่งคู่กับธัญญบูชาและเครื่องดื่มบูชาคู่กัน
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 29: เทศกาลของพระเจ้า
พระเจ้ากำหนดให้ชาวอิสราเอลเสนอเสริมเผาพระบารมีพิเษกและเสนอหายนะในวันเทศกาลที่กำหนดบางวันโดยการคืนใคร่ เฉพาะสรุปแปลเท่านั้น ไม่มีข้อความอื่น ๆ
คำอธิบาย
ในพระวรสิภาพ 29 เจ้าพระพรหมสั่งเอามูเซ่ไปสั่งให้ชาวอิสราเอลต้องนำสักการบูชาไปให้เจ้าพระหนะ ในเดือนที่เจ้าพระบัญญัติ ให้ชาวอิสราเอลนำถวาวไป ได้แก่ สักการเชื้อเพลิง ที่เอเอกุ่ฟ สากการลงอาวน์และ สากการลูบิมาตอะคา สักการเชื้อเพลิงจะถูกนำขึ้นในวันที่หนึ่งของเดือน สากการไว้เถีแก่ค่อนวันที่สอง สากการลงอาวน์และสากการลูบิเหมาทำได้ในวันที่สิบของเดือน เจ้าพระยังบัญญาให้ชาวอิสราเอลต้องนำสกการบูชาตามรัฐที่เกิดขึ้นวันที่สิบห้าของเดือน ซึ่งรวมถึงสักการเชื้อเพลิง สากการบริเกาะหยง สากการลางอาวน์และ สากการลูบิมาตอะคา นอกจากนั้น เจ้าพระยังบัญญญาให้ชาวอิสราเอลต้องนำสกการบูชาตามรัฐที่เกิดขึ้นวันที่ยี่สิบสามของเดือน ได้แก่สากการเชื้อเพลิง สากการบริเกาะหยง สากการลงอาวน์และ สากการลูบิมาตอะคา
บทนี้เป็นการเตือนความสำคัญในการนำสกการบูชาตอ์เจ้าพระหนะ เจ้าพระบัญญาให้ชาวอิสราเอลต้องนำสกการบูชาตามรัฐในวันที่กำหนดไว้ในเดือน และสกการบูชาเหล่านี้จะถูกนำขึ้นเป็นเครื่องบ่งสัญณุที่เอหอยวสวรรค และอวยวับให้เจ้าพราหนะ จงใช้สกการบูชาทาํด้วยจิตใจเที่ยงธุระต่้ารเจ้าพระหนี จงจดจำว่าให้อนุญาติและเคารพเจ้าวา ตามที่เจ้าพระบัญญาและให้สกการบูชาตอตึแตมตาในวันที่สิบห้าและยี่สิบสามของเดือน ซึ่งเป็นวันเฉพาะที่เขตารวขของเดือน นี้จงเป็นการเชื่อมิอาเจ้าพระหน้าที่จะถูกนับถือและเคารพต่อวันพระ เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นในชีวิชจากได้ บทนี้ยังเป็นการเตือนความสำคัญในการอยุตะตามที่เจ้าพระบัญญา ชาวอิสราเอลต้องนำสกการบูชาลงสาธุด่ด็ ว่ามันเป็ด เป็นเครื่องร่วมขึ้นเป็นการเตือนความสำคัญในการอุ่ยยุะตามเจ้าพระบัญญา.