พงศาวดาร 32:6
“แต่โมเสสพูดกับคนกาดและคนรูเบนว่า "ควรให้พี่น้องของท่านไปทำสงคราม ฝ่ายพวกท่านจะยับยั้งอยู่ที่นี่อย่างนั้นหรือ”
บริบท: พงศาวดาร 32
4เป็นแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงทำลายต่อหน้าคนอิสราเอล เป็นแผ่นดินเหมาะกับฝูงสัตว์ และข้าพเจ้าทั้งหลายคนใช้ของท่านมีฝูงวัว"
5และเขาทั้งหลายกล่าวว่า "ถ้าข้าพเจ้าทั้งหลายได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน ขอมอบแผ่นดินนี้เป็นกรรมสิทธิ์แก่คนใช้ของท่าน ขออย่าพาข้าพเจ้าทั้งหลายข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปเลย"
6แต่โมเสสพูดกับคนกาดและคนรูเบนว่า "ควรให้พี่น้องของท่านไปทำสงคราม ฝ่ายพวกท่านจะยับยั้งอยู่ที่นี่อย่างนั้นหรือ
7ทำไมท่านทั้งหลายกระทำให้จิตใจของคนอิสราเอลท้อถอยที่จะยกข้ามไปยังแผ่นดินซึ่งพระเยโฮวาห์ได้ทรงประทานแก่เขา
8บิดาของท่านทั้งหลายได้กระทำเช่นนี้ เมื่อเราใช้เขาไปจากคาเดชบารเนียให้สอดแนมดูแผ่นดินนั้น
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 32: รูเบนและกัด รับมรดกที่ตะวันออกของจอร์แดน
พระราชกบินของรูบินและกาดขออนุญาตจากโมเสสให้ไปตั้งรกรากในดินที่อยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน.
คำอธิบาย
ในพระธรรมหมายเลข 32 เราเห็นว่าเผ่าของรูเบนและกัด และครึ่งเผ่าแห่งมานัสเสข้ามจะขออนุญาตจากโมเสถให้สมัครใจตั้งถิ่นที่แดนกีเลอาดทางตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน โมเสถกล่าวก่อนอนให้การของพวกเขา โดยมีความกังวลว่าพวกเขาจะไม่สามารถทำตามหน้าที่ในการช่วยเผ่าอื่นในการตquำที่พระแดนสัญญา อย่างไรก็ตาม หลังจากที่เผ่าของรูเบนและกัดสาบาญว่าจะส่งนักทหารของพวกเขามาสู้ร่วมกับเผ่าอื่น โมเสถจึงยอมให้คำขอของพวกเขา
บทนี้เป็นการเตือนความสำคัญของการกระทำตามหน้าที่ เผ่าของรูเบนและกัดเต็มใจที่จะละทิ้งความปรารถนาของตนเองเพื่อช่วยเหลือชาวอิสราเอลผ่านการตquำที่พระแดนสัญญา นี่คือคำสอนที่เราสามารถเรียนรู้ได้ทั้งหลาย เพราะสำคัญที่จะจำไว้ว่าความปรารถนาของเราต้องไม่มาก่อนหน้าการกระทำตามหน้าที่ต่อผู้อื่น