พงศาวดาร 6:12
“และให้เขาปลีกตัวออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ตลอดเวลาการปลีกตัวของเขา และนำลูกแกะอายุหนึ่งขวบมาเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด แต่เวลาก่อนนั้นนับไม่ได้ เพราะการปฏิญาณปลีกตัวของเขานั้นมีมลทินเสียแล้ว”
บริบท: พงศาวดาร 6
10ในวันที่แปดเขาต้องนำนกเขาสองตัวหรือนกพิราบหนุ่มสองตัวไปให้ปุโรหิตที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุม
11และปุโรหิตจะถวายบูชาตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป อีกตัวหนึ่งถวายเป็นเครื่องเผาบูชา ลบมลทินให้เขา เพราะเขาได้กระทำผิดเหตุเรื่องศพ และเขาต้องชำระศีรษะให้บริสุทธิ์ในวันนั้นอีก
12และให้เขาปลีกตัวออกถวายแด่พระเยโฮวาห์ตลอดเวลาการปลีกตัวของเขา และนำลูกแกะอายุหนึ่งขวบมาเป็นเครื่องบูชาไถ่การละเมิด แต่เวลาก่อนนั้นนับไม่ได้ เพราะการปฏิญาณปลีกตัวของเขานั้นมีมลทินเสียแล้ว
13เมื่อเวลาปลีกตัวของเขาครบแล้ว พระราชบัญญัติของพวกนาศีร์มีดังนี้ ให้นำเขามาที่ประตูพลับพลาแห่งชุมนุม
14ให้เขาถวายเครื่องบูชาแด่พระเยโฮวาห์ คือลูกแกะผู้อายุขวบหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องเผาบูชา และลูกแกะเมียอายุขวบหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป และแกะผู้ตัวหนึ่งที่ปราศจากตำหนิเป็นเครื่องสันติบูชา
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 6: กฎหมายของนาซิไรท์
พระเจ้าตั้งกฎหมายเรื่องกึ่นในหมายจะว่าต้องปฏิบัติตามข้อบังคับเฉพาะสำหรับผู้ที่ตั้งศักดิ์และสงวนตัวเพื่อพระเจ้า
คำอธิบาย
ในพระวิถีที่ 6 เราเห็นพระเยโฮวาหนุนโมเสถ์สอนข้อบัญญัติสำหรับการสาบานของนาซีไรท์ สาบานนี้เป็นสาบานพิเศษที่ท่านบอกแล้วตั้งใจจะสมัยตนเองให้กับพระเยโฮวาเป็นเวลาหนึ่งระยะ พระเยโฮวาให้โมเสถ์คำสั่งเฉพาะเรื่องว่า สาบานจะต้องได้รับล่วงละเอียดถึงว่า จะต้องสำนึกเลี่ยงไวดและเหล้าใจ และต้องไม่ตัดผมของตน ตัวตนยังต้องหลีกเลี่ยงการมีสัมผัสกับศพและพระเยโฮวาอีกยังสั่งให้คนที่สาบานต้องนำส่งเครื่องหมายพิเศษให้แก่พระเยโฮวาที่ท้ายการสมัยตน
บทนี้เป็นการเตือนใจให้รำลึกถึงความสำคัญของการตั้งใจให้ตัวเองแก่พระเยโฮวาและให้ตัวเองให้เป็นหมายอัศจรรย์แก่พระองค์ มันเป็นการเตือนใจว่าเราควรปฏิบัติอย่างสูงสุดและให้ชีวิตของเราเป็นดังที่พระเยโฮวายินดี มันเป็นการเตือนใจว่าเราควรเต็มใจที่จะตั้งตัวเองให้ด้วยหมายอัศจรรย์แก่พระเยโฮวาและทำการเสียสละให้แก่พระองค์