พงศาวดาร 6:21
“นี่เป็นพระราชบัญญัติของผู้เป็นนาศีร์ผู้ปฏิญาณ และเครื่องบูชาของเขาที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ในการปลีกตัว นอกจากสิ่งอื่นๆที่เขาถวายได้ ดังนั้นแหละเขาต้องกระทำตามพระราชบัญญัติของการปลีกตัวออกไปเป็นนาศีร์ ตามที่เขาได้ปฏิญาณไว้"”
บริบท: พงศาวดาร 6
19เมื่อผู้เป็นนาศีร์โกนผมแห่งการปลีกตัวเสร็จแล้ว ปุโรหิตจะนำเนื้อสันขาหน้าของแกะตัวผู้ที่ต้มแล้ว กับขนมไร้เชื้อก้อนหนึ่งจากกระจาด และขนมแผ่นไร้เชื้อแผ่นหนึ่งวางไว้ในมือทั้งสองของผู้เป็นนาศีร์นั้น
20แล้วปุโรหิตจะนำของเหล่านั้นแกว่งไปแกว่งมาเป็นเครื่องบูชาแกว่งถวายต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เป็นส่วนบริสุทธิ์ที่กันไว้สำหรับปุโรหิต พร้อมกับเนื้ออกที่แกว่งถวาย และเนื้อโคนขาที่ถวายแล้ว ต่อจากนี้ผู้เป็นนาศีร์ก็ดื่มน้ำองุ่นได้
21นี่เป็นพระราชบัญญัติของผู้เป็นนาศีร์ผู้ปฏิญาณ และเครื่องบูชาของเขาที่ถวายแด่พระเยโฮวาห์ในการปลีกตัว นอกจากสิ่งอื่นๆที่เขาถวายได้ ดังนั้นแหละเขาต้องกระทำตามพระราชบัญญัติของการปลีกตัวออกไปเป็นนาศีร์ ตามที่เขาได้ปฏิญาณไว้"
22พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า
23"จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรชายทั้งหลายของอาโรนว่า ท่านทั้งหลายจงอวยพรแก่คนอิสราเอลดังต่อไปนี้ คือว่าแก่เขาทั้งหลายว่า
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 6: กฎหมายของนาซิไรท์
พระเจ้าตั้งกฎหมายเรื่องกึ่นในหมายจะว่าต้องปฏิบัติตามข้อบังคับเฉพาะสำหรับผู้ที่ตั้งศักดิ์และสงวนตัวเพื่อพระเจ้า
คำอธิบาย
ในพระวิถีที่ 6 เราเห็นพระเยโฮวาหนุนโมเสถ์สอนข้อบัญญัติสำหรับการสาบานของนาซีไรท์ สาบานนี้เป็นสาบานพิเศษที่ท่านบอกแล้วตั้งใจจะสมัยตนเองให้กับพระเยโฮวาเป็นเวลาหนึ่งระยะ พระเยโฮวาให้โมเสถ์คำสั่งเฉพาะเรื่องว่า สาบานจะต้องได้รับล่วงละเอียดถึงว่า จะต้องสำนึกเลี่ยงไวดและเหล้าใจ และต้องไม่ตัดผมของตน ตัวตนยังต้องหลีกเลี่ยงการมีสัมผัสกับศพและพระเยโฮวาอีกยังสั่งให้คนที่สาบานต้องนำส่งเครื่องหมายพิเศษให้แก่พระเยโฮวาที่ท้ายการสมัยตน
บทนี้เป็นการเตือนใจให้รำลึกถึงความสำคัญของการตั้งใจให้ตัวเองแก่พระเยโฮวาและให้ตัวเองให้เป็นหมายอัศจรรย์แก่พระองค์ มันเป็นการเตือนใจว่าเราควรปฏิบัติอย่างสูงสุดและให้ชีวิตของเราเป็นดังที่พระเยโฮวายินดี มันเป็นการเตือนใจว่าเราควรเต็มใจที่จะตั้งตัวเองให้ด้วยหมายอัศจรรย์แก่พระเยโฮวาและทำการเสียสละให้แก่พระองค์