พงศาวดาร 7:52
“ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป”
บริบท: พงศาวดาร 7
50ช้อนทองคำลูกหนึ่งหนักสิบเชเขล มีเครื่องหอมสำหรับเผาเต็ม
51วัวหนุ่มตัวหนึ่ง แกะผู้ตัวหนึ่ง ลูกแกะอายุหนึ่งขวบตัวหนึ่ง เป็นเครื่องเผาบูชา
52ลูกแพะผู้ตัวหนึ่งเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป
53วัวผู้สองตัว แกะผู้ห้า แพะผู้ห้า ลูกแกะอายุหนึ่งขวบห้า เป็นเครื่องสันติบูชา สิ่งเหล่านี้เป็นของถวายของเอลีชามาบุตรชายของอัมมีฮูด
54วันที่แปดกามาลิเอลบุตรชายเปดาซูร์ประมุขของคนมนัสเสห์
เกี่ยวกับ พงศาวดาร 7: โต๊ะบูชาและเครื่องใช้ของมัน
สรุป: ผู้นำแห่งแต่ละแผงนำของสังฆทานเพื่อปฏิบัติการในคอยเนเคของพระเจ้า ในที่นี้คือพระคำไฮ้ที่สำคัญ ใช้สำหรับอิสราเอล.
คำอธิบาย
ในพระธรรมบันทึกเล่มกษัตริย์ กำเนิด บท 7 เราเห็นการตั้งเต็น และการเสนอบูชาของผู้นำของท่านิบัตของสิบสองบุคคล บทนี้เป็นการต่อเนื่องของตอนเรื่องจากบทก่อนหน้าซึ่งกระทำให้ละเอียดของคำสั่งสอนในการสร้างท่านิบัต และข้อมูลของเครื่องใช้และอุปกรณ์ทั้งหลายที่จะใช้ในการรับใช้ของท่านิบัต
บทนี้เริ่มต้นด้วยการผู้นำของท่านิบัตสิบสองชนิดเอาเสนอบูชาของพวกตนสำหรับการตั้งเต็นท่านิบัต แต่ละผู้นำนำเสนอบูชาเหมือนกัน ซึ่งประกอบด้วยราถหกคัน และวัวสองสิบคัน รวมกับทรัพย์สินต่าง ๆ เช่น เงิน และทอง การเสนอบูชานี้เป็นการบ่งชี้ถึงความใจตั้งใจของพวกเขาต่อพระเยโฮวาหลวงและความยินดีในการรับใช้พระองค์