สดุดี 142:1
“ข้าพเจ้าร้องทูลพระเยโฮวาห์ด้วยเสียงของข้าพเจ้า ด้วยเสียงของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าวิงวอนต่อพระเยโฮวาห์”
บริบท: สดุดี 142
1ข้าพเจ้าร้องทูลพระเยโฮวาห์ด้วยเสียงของข้าพเจ้า ด้วยเสียงของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าวิงวอนต่อพระเยโฮวาห์
2ข้าพเจ้าหลั่งคำคร่ำครวญของข้าพเจ้าออกมาต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ ข้าพเจ้าทูลเรื่องความลำบากยากเย็นของข้าพเจ้าต่อพระองค์
3เมื่อจิตใจของข้าพระองค์อ่อนระอาภายใน พระองค์ทรงทราบทางของข้าพระองค์ ในวิถีที่ข้าพระองค์เดินไปเขาซ่อนกับไว้ดักข้าพระองค์
เกี่ยวกับ สดุดี 142: การร้องขอความช่วยเหลือ
สดุดี 142 เป็นการอธิษฐานของคนที่ระดับน้อยและร้องขอความช่วยเหลือจากผู้ที่รู้สึกว่าเหงาและกระทบใจอย่างสมบูรณ์ กล่าวใจต่อพระเจ้า วรรณคดีกรุงแกร่งของพระเจ้าให้ปรากฏจากศัตรูของตนและแสดงให้เห็นถึงความขึงขังของตัวเองต่อความเมตตาและความเชื่อของพระเจ้า.
คำอธิบาย
ความแน่นอนของผู้เขียนพระสดมศักดิ์ 142 ไม่แน่ใจ แต่ผู้เขียนมองเห็นถึงความทุกข์ทรมานอย่างชัดเจน นักสดมศักดิ์บรรยายถึงการตกในคลื่นตึง โดยไม่มีใครที่จะได้เช่นพันธมั่น เขายอมรับความอ่อนแอและความเปล่งปลั่งของตนเอง แต่ก็ยืนยันความมั่นใจของเขาในพลั้งพลั้งของพระเจ้าที่จะช่วยพระองค์หนอม สิ่งที่ทำให้ฉันประทับใจสุดท้ายในพระสดมศักดิ์นี้ก็คือความซื่อสัตย์และจริงใจ เขาไม่ปกปิ้งความกลัวของเขา ความสงสัย หรือความเจ็บปวดของเขา เขาไม่ปกความปวดใจทั้งหมดก่อนพระเจ้า และเชื่อว่าพระเจ้าจะฟังและตอบด้วยความเมตตา กระทั่งในฐานะผู้อ่าน ฉันพบว่าพระสดมศักดิ์นี้ยืดหยุ่นอย่างน่าประสงค์ เพราะมันเตือนให้ฉันรู้ว่าฉันสามารถมาหาพระเจ้าด้วยทุกอย่าง แม้แต่สิ่งที่ฉันอายหรือกลัวที่จะสัมผัส และในสิ่งปรากฏหน้าพระเจ้า ฉันสามารถพบความหวังและพลังใจในการต่อไป แม้กระทั่งชีวิตที่มีความแออัด