สดุดี 62:7
“ความช่วยให้รอดและสง่าราศีของข้าพเจ้าอยู่ที่พระเจ้า ศิลาอันทรงมหิทธิฤทธิ์และที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าคือพระเจ้า”
บริบท: สดุดี 62
5จิตใจของข้าพเจ้า จงคอยท่าพระเจ้าแต่องค์เดียว เพราะความหวังของข้าพเจ้ามาจากพระองค์
6พระองค์เท่านั้นทรงเป็นศิลา และเป็นความรอดของข้าพเจ้า เป็นป้อมปราการของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะไม่หวั่นไหว
7ความช่วยให้รอดและสง่าราศีของข้าพเจ้าอยู่ที่พระเจ้า ศิลาอันทรงมหิทธิฤทธิ์และที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าคือพระเจ้า
8ประชาชนเอ๋ย จงวางใจในพระองค์ตลอดเวลา จงระบายความในใจของท่านต่อพระองค์ พระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยของเรา เซลาห์
9คนฐานะต่ำก็เป็นสิ่งไร้สาระ คนฐานะสูงก็เป็นความเท็จ เมื่อชั่งดูเขาก็ลอยขึ้น เขารวมด้วยกันยังเบากว่าสิ่งไร้สาระ
เกี่ยวกับ สดุดี 62: พระเจ้า, ผู้ที่ยืนหวัด.
ในสดุดี 62 ผู้เขียนเรียกร้องว่าเขามีความเชื่อใจในพระเจ้าที่เป็นภูเขาและบรรพบุรุษของเขา พระเจ้ารับรองถึงการคุ้มครองของพระองค์อย่างแน่นอน และว่าทำไมจะพึ่งพาในพลังหรือความมั่งคั่งในโลกก็เปล่าประโยชน์ ผู้รำลึกให้ทุกคนวางใจในพระเจ้าและร่วมหลงขณะว่ากรีดออกไปเป็นสำหรับพระองค์ในการสวดมนต์
คำอธิบาย
สดุดีข้อคิดความในสดุดี 62 เป็นการเตือนความจำว่าแหล่งที่มาของความปลอดภัยและการช่วยเหลือของเราสุดท้ายนั้น อยู่ที่พระเจ้าเท่านั้น ในโลกที่ให้ความสำคัญกับพลัง ความรวย และการพึ่งพาตนเอง เสียงสดุดีนี้สั่งเราให้เราปรับทิศทางใจและความคิดของเราให้อยู่ที่ที่ผู้องอาร เราควรให้ความเชื่อใจในพระองค์อย่างสมบูรณ์และแสวงหลีกภายในความรักและความปกครองที่ไม่สะเลี่ยงของพระองค์ ผู้ทำสดุดีได้เน้นการเสี่ยงอันตรายที่จะวางความเชื่อในสิ่งใดนอกเหนือจากพระเจ้า เนื่องจากสิ่งเหล่านั้นเป็นชั่วคราวและจะพังลงเมื่อเจอกับพายุของชีวิต อย่างไรก็ตาม เมื่อเรายึดหรือใจเชื่อนามในพระเจ้า เราสามารถพักผ่อนในลักษณะที่ไม่เปลี่ยนแปลงของพระองค์และพบความสงบสุขในการรู้ว่าพระองค์อยู่กับเราผ่านทุกการทดสอบ สดุดีนี้เชิญเราให้ตรวจสอบใจของเราเองและสอบถามว่าความเชื่อของเราเป็นที่จริงอยู่ที่ใด พวกเรากำลังพึ่งพากำลังและทรัพยากรของเราเองหรือวางหวังของเราในพื้นฐานที่คงทนที่ของความรักของพระเจ้า ขอให้เราทุกคนเรียนรู้ที่จะให้ความเชื่อในพระองค์เป็นภูมิและการช่วยเหลือ และรกดความทุกข์ใจของเราให้แก่พระองค์ในการสวดขอบ