สดุดี 77:6
“ข้าพเจ้าระลึกถึงบทเพลงของข้าพเจ้าในกลางคืน ข้าพเจ้าตรึกตรองกับจิตใจของตนเอง และจิตวิญญาณของข้าพเจ้าก็เสาะหา”
บริบท: สดุดี 77
4พระองค์ทรงจับหนังตาของข้าพเจ้าไว้ไม่ให้ปิด ข้าพเจ้าทุกข์มากจนพูดไม่ออก
5ข้าพเจ้าพิจารณาถึงสมัยก่อน ข้าพเจ้าจำปีที่นมนานมาแล้วได้
6ข้าพเจ้าระลึกถึงบทเพลงของข้าพเจ้าในกลางคืน ข้าพเจ้าตรึกตรองกับจิตใจของตนเอง และจิตวิญญาณของข้าพเจ้าก็เสาะหา
7"องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงทอดทิ้งเป็นนิตย์ และจะไม่เคยพอพระทัยอีกหรือ
8ความเมตตาของพระองค์จะระงับอยู่เป็นนิตย์หรือ พระสัญญาของพระองค์สิ้นสุดตลอดทุกชั่วอายุหรือ
เกี่ยวกับ สดุดี 77: เรียกร้องความช่วยเสมอจากพระเจ้าให้สิทธิ์.
สดุดี 77 แสดงถึงความเดือดเด้อและความเจ็บปวดของผู้รำลึก แต่ยังมีความวางใจในลัทธิและพลังของพระเจ้าด้วย ผู้รำลึกร้องเรียกร้องพระเจ้า, ใคร่คล้องการบรรเทาและประกันใจในช่วงเวลาที่ยากลำบาก และได้มองคืนมาที่การเข้ามาตักบาตรของพระเจ้าในอดีต และสงสัยว่าพระเจ้าลืมเขาหรือไม่ แต่เขาบ่งชัดจะระลึกถึงความภาวนาของพระเจ้าและตั้งใจที่จะวางใจในพระองค์อีกครั้งในที่สุด.
คำอธิบาย
สดงอิสระว่าพระสด 77 มีสมองดีกันสำหรับผู้ที่เชื่อในอดีต: ความตึงแต่ที่ระหว่างความเป็นจริงของความหนียวคนในชีวิตของเราและความเชื่อในพระเจ้าที่ดีและทรงอิสระอย่างเช่นมีสันที่รักษา ศิลปินร้องออกความรู้สึกของตัวเขาแท้จริงและไม่หลบหนีจากการแสดงความสงสัยและความกลัว แต่เขายังเตือนตัวเองถึงความดีของพระเจ้าและอิแรกออกครัวเรื่องการอึดอัดของพระเจ้าตลอดประวัติศาสตร์เมื่อต้นเคว้งให้เป็นแหล่งหวังใจ มีสติใจเราที่จงพับความทุกข์ยามของเราและใจวางใจในลักษณะของพระเจ้าแม้งความสมขาราศีย์ดูเป็นมืดครึ็ง.