Yaratılış 48:19
“Ancak babası bunu istemedi. "Biliyorum oğlum, biliyorum" dedi, "Manaşşe de büyük bir halk olacak. Ama küçük kardeşi daha büyük bir halk olacak, soyundan birçok ulus doğacak."”
Bağlam: Yaratılış 48
17Yusuf, babasının sağ elini Efrayimin başına koyduğunu görünce, bundan hoşlanmadı. Babasının elini Efrayimin başından kaldırıp Manaşşenin başına koymak istedi.
18"Baba, öyle değil" dedi, "İlkin Manaşşe doğdu. Sağ elini onun başına koy."
19Ancak babası bunu istemedi. "Biliyorum oğlum, biliyorum" dedi, "Manaşşe de büyük bir halk olacak. Ama küçük kardeşi daha büyük bir halk olacak, soyundan birçok ulus doğacak."
20O gün onları kutsayarak şöyle dedi: "İsrailliler, 'Tanrı seni Efrayim ve Manaşşe gibi yapsın'Diyerek sizin adınızla kutsayacaklar." Böylece Yakup Efrayimi Manaşşenin önüne geçirdi.
21İsrail Yusufa, "Ben ölmek üzereyim" dedi, "Tanrı sizinle olacak. Sizi atalarınızın toprağına geri götürecek.
Yaratılış 48 Hakkında: Yakup Yusuf'un Oğullarını Kutsar.
Yakup, Yusuf'un iki oğlu olan Efraim ve Manase'yi kutsar.
Açıklama
Yaratılış 48, Yakup'un oğulları Efraim ve Manase'nin kutsanmasına odaklanan bir bölümdür. Bu bölüm, Yaratılış 25'te başlayan Yakup'un hayat hikayesinin devamıdır. Bu bölümde, Yakup ölüm döşeğinde ve iki torunu olan Efraim ve Manase'yi, yani Yusuf'un oğullarını kutsamaktadır. Yakup ölümünün yaklaştığının farkındadır ve torunlarının kendisinden önce kutsanmalarını istemektedir.
Yakup, iki torunundan küçüğü olan Efraim'i kutsayarak başlar ve ona Manase'den daha büyük bir kutsama verir. Bu, geleneksel olarak ilk doğanın kutsanması olması gerekenin, Manase'ye verilmesinin tersidir. Yakup bunun sebebinin Efraim'in büyük bir ulus olacağı, Manase'nin ise tek bir kabile olacağı olduğunu açıklar. Yakup daha sonra torunlarını kutsar ve onlara vaat edilen topraklardan bir pay verir.