Mezmurlar 31:18
“Sussun o yalancı dudaklar;Doğru insana karşıGururla, tepeden bakarak,Küçümseyerek konuşan dudaklar.”
Bağlam: Mezmurlar 31
16Yüzün kulunu aydınlatsın,Sevgi göster, kurtar beni!
17Utandırma beni, ya RAB, sana sesleniyorum;Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.
18Sussun o yalancı dudaklar;Doğru insana karşıGururla, tepeden bakarak,Küçümseyerek konuşan dudaklar.
19İyiliğin ne büyüktür, ya RAB,Onu senden korkanlar için saklarsın,Herkesin gözü önünde,Sana sığınanlara iyi davranırsın.
20İnsanların düzenlerine karşı,Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin;Saldırgan dillere karşıOnları çardağında gizlersin.
Mezmurlar 31 Hakkında: RAB'be güvenmek
Zebur 31. bölümde, Zebur yazarı düşmanlarından kurtulması için Tanrı'ya yakarıyor, Tanrı'nın korumasına ve güvenilirliğine güven duyuyor. Tanrı'nın onu daha önce nasıl kurtardığını anımsıyor ve Tanrı'nın sevgisinin kararlılığına olan inancını dile getiriyor.
Açıklama
Mezmurlar 31, inananın Tanrı ile ilişkisinin güzel bir ifadesidir. Bu, sıkıntı ve kargaşa zamanlarında bile Rab'de sığınabildiğimizi gösterir. Mezmurlar yazarı, bize sıkıntı anlarında Tanrı'ya yakarmak zayıflık değil, güven ve bağımlılığımızın bir göstergesi olduğunu hatırlatır. Özellikle 5. bölüm, imanın güçlü bir bildirisi olarak öne çıkar: "Ruhumu eline emanet ediyorum; Rabbim, sadık Tanrı, beni satın aldın." Bu sözler, İsa'nın çarmıhta ölürken söylediği, ölümle yüzleştiğinde bile Tanrı'ya tam bir güven gösterdiğini gösterir. Mezmurlar 31, İsa'nın örneğini takip etmemizi ve koşullar umutsuz görünse bile Tanrı'ya iman etmemizi ilham verir. Bize, Tanrı'nın sadık olduğunu ve ona güvendiğimiz sürece bizi sıkıntılardan kurtaracağını hatırlatır.