Genesis 50:22
“Jozef dan woonde in Egypte, hij en het huis zijns vaders; en Jozef leefde honderd en tien jaren.”
Context: Genesis 50
20Gijlieden wel, gij hebt kwaad tegen mij gedacht; doch God heeft dat ten goede gedacht; opdat Hij deed, gelijk het te dezen dage is, om een groot volk in het leven te behouden.
21Nu dan, vreest niet! Ik zal u en uw kleine kinderen onderhouden. Zo troostte hij hen, en sprak naar hun hart.
22Jozef dan woonde in Egypte, hij en het huis zijns vaders; en Jozef leefde honderd en tien jaren.
23En Jozef zag van Efraim kinderen, van het derde gelid; ook werden de zonen van Machir, den zoon van Manasse, op Jozefs knieen geboren.
24En Jozef zeide tot zijn broederen: Ik sterf; maar God zal u gewisselijk bezoeken, en Hij zal u doen optrekken uit dit land, in het land, hetwelk hij aan Abraham, Izak en Jakob gezworen heeft.
Over Genesis 50: Jozefs Laatste Reis om Jakob te Begraven
Jakob sterft en wordt begraven in de grot van Machpela. Jozefs broers vrezen dat hij wraak zal nemen nu Jakob dood is, maar Jozef stelt hen gerust en sterft op de leeftijd van 110 jaar.
Commentaar
Genesis hoofdstuk 50 vormt de afsluiting van het verhaal van Jozef, de favoriete zoon van Jakob. Nadat hij door zijn broers als slaaf was verkocht, klom Jozef op tot een machtspositie in Egypte en werd uiteindelijk de rechterhand van de farao. In dit hoofdstuk komen Jozefs broers naar hem toe in angst, in de verwachting gestraft te worden voor hun eerdere daden. Desondanks toont Jozef hun genade en vergeving, en verzekert hen dat God hun daden heeft gebruikt om een groter goed tot stand te brengen.
Jozefs reactie op zijn broers is een krachtig voorbeeld van genade en vergeving. Ondanks de onrechtvaardigheden die zij hem hadden aangedaan, was Jozef bereid om te vergeven en verder te gaan. Hij begreep dat God een plan had voor zijn leven en dat de daden van zijn broers deel uitmaakten van dat plan. Dit herinnert ons eraan dat God zelfs onze fouten kan gebruiken voor Zijn glorie.