Księga Izajasza

W rozdziale 1 Księgi Izajasza prorok zwraca się do grzesznych i zbuntowanych Izraelitów. Zachęca ich do odwrócenia się od złych dróg i powrotu do Boga. Izajasz potępia obłudę w kultu i ofiarach Izraela, przypominając im, że prawdziwe posłuszeństwo Bogu wymaga sprawiedliwości i uczynków sprawiedliwości dla wszystkich. Pomimo ich nieposłuszeństwa, Bóg oferuje nadzieję odkupienia i przywrócenia dla tych, którzy się nawracają i zwracają do Niego.

W rozdziale 2 Księgi Izajasza, prorok Izajasz przekazuje wizję panowania Pana nad swoim ludem. Widzi przyszłość, w której narody zbiegną się do góry domu Pana i będą szukać Jego nauk. Pan będzie sądził między narodami i przyniesie czas pokoju, gdy miecze zostaną przekute na lemiesze.

W rozdziale 3 Księgi Izajasza, prorok Izajasz ostrzega Judy o nadciągających konsekwencjach ich grzechów. Opisuje, jak ich przywódcy zostaną pozbawieni władzy, pozostawiając naród narażony na zagrożenia zewnętrzne. Lud będzie cierpiał z powodu braku zasobów, a ich kobiety zostaną bez mężów lub synów, którzy by się nimi opiekowali. To ponury obraz konsekwencji nieposłuszeństwa wobec Boga.

W rozdziale 4 Księgi Izajasza prorok kontynuuje ostrzeżenia ludu przed nadchodzącym sądem nad Jerozolimą za jego grzechy. Prorokuje również nadejście Mesjasza oraz ocalałą grupę wiernych, którzy zostaną zbawieni.

W rozdziale 5 Księgi Izajasza prorok Izajasz śpiewa pieśń o winnicy należącej do Pana. Pomimo dobrego jej pielęgnowania, rodzi jedynie dzikie winogrona, co prowadzi do jej zniszczenia. Pieśń stanowi metaforę ludu Pana, którzy się od Niego odwrócili i poniosą karę za swoje nieposłuszeństwo.

W rozdziale 6 Księgi Izajasza prorok Izajasz doświadcza potężnej wizji Boga w świątyni. Anioły serafinowie wielbią Boga i głoszą Jego świętość, co powoduje, że Izajasz czuje się niegodny i grzeszny w ich obecności. Bóg oczyszcza potem Izajasza i zleca mu bycie posłańcem dla swojego ludu.

W Izajasza 7, król Achaz Judy jest stawiany wobec zagrożenia wojskowego ze strony dwóch sąsiednich królestw. Izajasz zostaje posłany przez Boga, aby zapewnić Achazowi, że Pan ochroni Judę, ale Achaz jest sceptyczny. Jako znak obietnicy Boga, Izajasz wyzywa Achaza, aby poprosił Pana o jakikolwiek znak. Pomimo niechęci Achaza, Izajasz ujawnia proroctwo o dziewicy, która urodzi syna, który przyniesie zbawienie Izraelowi.

W rozdziale 8 Księgi Izajasza, Bóg kieruje Izajasza, aby napisał na dużej zwitowanej zwitowanej papierze słowa "Maher-szalal-chasz-baz", co oznacza "szybki plądrować, prędko niszczyć." To stanowi ostrzeżenie dla Judy przed nadchodzącym najazdem Asyrii. Izajasz zachęca także ludzi do zaufania planowi Bożemu i nie baczenia się tego, czego boją się inni. Przypomina im, że Bóg jest ich ucieczką i aby zachowali oczy skierowane na Niego.

Izajasz przepowiada nadejście dziecka, które przyniesie światło do ciemności ludu Izraela. Prorokuje, że to dziecko będzie nazywane Cudownym Doradcą, Potężnym Bogiem, Ojcem Wieczności i Księciem Pokoju.

W rozdziale 10 Księgi Izajasza prorok przepowiada sąd Boga nad Asyrią, która stała się potężnym i uciskającym imperium. Pomimo że została użyta jako narzędzie w planie Boga, aby ukarać Izrael, przywódcy Asyrii stali się zarozumiali i okrutni, co doprowadziło do ich ukarania przez Boga. Rozdział zawiera również przypomnienie o wierności Boga wobec Jego ludu i obietnicę uratowania resztki.

Izajasz prorokuje o przyszłym czasie, kiedy potomek Jessa wznieci się do władzy jako sprawiedliwy i sprawiedliwy król. Król ten będzie wypełniony Duchem Pana, przynosząc pokój i harmonię całej kreacji. Wilk będzie mieszkał z owcą, lampart z koźlęciem, a cielę z lwem. Nawet niemowlę będzie bezpieczne wokół jadowitych węży.

W rozdziale 12 Księgi Izajasza widzimy piękny hymn dziękczynny i chwały Bogu za Jego zbawienie. Rozdział rozpoczyna się deklaracją zaufania Bogu, a następnie opisuje przepełniającą radość płynącą z bycia uratowanym i odkupionym przez Niego. Lud Boży jest wzywany do śpiewania chwał Panu za wszystko, co dla nich uczynił.

W rozdziale 13 Księgi Izajasza prorok otrzymuje wizję od Boga dotyczącą nadchodzącej zagłady Babilonu. Opisuje on niszczycielski sąd, który spadnie na miasto z ręki armii Bożej. Rozdział kończy się wezwaniem do szukania schronienia w Panu w obliczu zbliżającej się katastrofy.

W Izajasza 14, prorok przepowiada upadek Babilonu i triumf Izraela. Opisuje upokorzenie dumnie panującego króla Babilonu, który zostanie poniżony aż do grobu, tak jak wszyscy inni śmiertelni, pomimo jego arogancji.

W rozdziale 15 Księgi Izajasza prorok głosi potężne orędzie przeciwko Moabowi, narodowi położonemu na wschód od Morza Martwego. Rozdział opisuje zniszczenie, które spotka lud Moabu, włączając w to zburzenie ich miast i żałobę mieszkańców. Rozdział kończy się wezwaniem do szukania schronienia w sąsiednich obszarach.

W rozdziale 16 Księgi Izajasza Bóg przemawia do proroka Izajasza na temat Moabitów, sąsiedniego narodu dla Izraela. Moabici są w potrzebie i zwracają się do Izraela o pomoc, ale nie otrzymują odpowiedzi. Bóg mówi im, że stali się zarozumiali i zmierzą się z zniszczeniem, ale oferuje im nadzieję na przyszłość.

W rozdziale 17 Księgi Izajasza Bóg prorokuje całkowite zniszczenie Damaszku, stolicy Syrii. Rozdział rozpoczyna się opisem spustoszenia okolicznej wsi, gdzie zniszczone zostają winnice i uprawy. Proroctwo skupia się następnie na samym Damaszku, który zbędzie obrócony w gruzy i opuszczony. Podane są przyczyny tego zniszczenia, głównie ze względu na dumę miasta i opór wobec woli Boga.

W rozdziale 18 Księgi Izajasza prorok przekazuje wiadomość dla Etiopii dotyczącą ich dumy i arogancji. Mówi, że Bóg ich obserwuje i będzie działał na rzecz tych, którzy Mu ufają. Rozdział mówi także o przyszłym czasie, gdy Etiopia złoży daninę Panu i stanie się częścią Jego ludu.

Izajasz przepowiada nadchodzący sąd nad Egiptem, krajem który był kiedyś znany z mądrości i potęgi. Mówi o jego upadku, ucisku ludu i zniszczeniu jego bożków. Jednakże ogłasza także, że Egipt ostatecznie odwróci się do Boga i stanie się częścią Jego planu zbawienia.

W tym rozdziale prorok Izajasz jest polecany przez Boga, aby przez trzy lata chodził nagi i boso jako znak upokorzenia, które spadnie na Egipt i Kusz, dwa narody, z którymi Izraelici rozważali sojusz przeciwko Asyryjczykom.

Izajasza 21 prorokuje zniszczenie potężnego miasta Babilonu. Rozdział rozpoczyna się wezwaniem do obserwatorów, aby być czujnymi i gotowymi na atak. Następnie prorok przewiduje upadek Babilonu i niszczycielskie konsekwencje, które się pojawią. Rozdział kończy się ostrzeżeniem dla ludu Edomu, który cieszy się z zniszczenia Babilonu, ale wkrótce stanie przed własnym sądem.

Izajasz 22 opisuje nadchodzący sąd na przywódców Jerozolimy za ich bunt przeciwko Bogu. Rozdział przedstawia upadek Szewny, królewskiego zarządcy, i wyniesienie na jego miejsce Eliakima. Pomimo jego dobrego charakteru, Eliakim i mieszkańcy Jerozolimy są nadal sądzeni za swoje nieposłuszeństwo.

W Izajasza 23, Bóg przekazuje prorocze przesłanie do miasta Tyr. Dawniej chlubne miasto kupców jest ostrzeżone przed nieuchronnym zniszczeniem i zaleca się mu ucieczkę na Cypr. Rozdział kończy się oświadczeniem jak Tyr będzie zapomniane na siedemdziesiąt lat, ale następnie znów odniesie sukces w handlu.

Izajasz prorokuje o nadchodzącym sądzie na całą ziemię. Opisuje, jak niegodziwość ludzka i lekceważenie praw Bożych doprowadzą do spustoszenia, zniszczenia i chaosu. Jednak ten sąd jest również wezwaniem do skruchy i nawrócenia się do Boga.

Izajasza 25 jest hymnem chwały dla ostatecznego zbawienia ludu Bożego. Rozdział rozpoczyna się deklaracją chwały i wdzięczności za wierność i miłosierdzie Boga. Prorok opisuje, jak Bóg zniszczy śmierć i otrze łzy z twarzy wszystkich. Zapewni uczcie bogatych potraw i wina dla wszystkich narodów, pochłonie śmierć na zawsze. Na koniec Izajasz prorokuje, że Bóg uratuje swój lud przed wrogami i otrze ich wstydu.

Księga Izajasza 26 to piękna pieśń ufności w wybawienie Boże. Prorok Izajasz śpiewa o przyszłym czasie, gdy lud Boży będzie Mu dziękował za zbawienie i ochronę, którą zapewnia. Przyznaje trudności i uciski, jakie ludzie mieli w przeszłości, ale przypomina im, że ci, którzy ufają Panu, zostaną wybawieni. Rozdział podkreśla nadzieję płynącą z pokładania wiary w Boga oraz pokój wynikający z odpoczywania w Jego obietnicach.

W Izajasza 27, Bóg obiecuje przywrócenie swojego winniczka, Izraela, po ich karze za nieposłuszeństwo. Winnica będzie chroniona i owocna, a ludzie przyjdą, aby się modlić na świętej górze w Jerozolimie.

Rozdział 28 Izajasza zaczyna się ostrzeżeniem skierowanym do zarozumiałych przywódców Samarii, którzy upojeni są swą ziemską potęgą i bogactwem. Bóg zsyła na nich sąd, ale oferuje im także szansę nawrócenia się i zwrócenia do Niego po wskazówki. W wersecie 16 skupienie przechodzi na obietnicę zbawienia dla tych, którzy zaufają w kamień węgielny przez Boga ustanowiony – jest to proroctwo o Jezusie. Rozdział kończy się zaproszeniem do poszukiwania mądrości Bożej oraz przypomnieniem, że ci, którzy to zrobią, będą błogosławieni i chronieni przez Niego.

W rozdziale 29 Księgi Izajasza prorok przestrzega przed obłudą tych, którzy twierdzą, że podążają za Bogiem, ale naprawdę nie mają serca dla Niego. Rozdział mówi także o sądzie Bożym nad tymi, którzy praktykują taką obłudę.

Izajasza 30 przypomina nam, że ufanie w plan Boga jest jedynym sposobem na znalezienie prawdziwego sukcesu i szczęścia. Rozdział opisuje, jak lud Boży odwrócił się od Niego, szukając schronienia w Egipcie zamiast w Bogu. Jednak Bóg wzywa ich, namawiając do powrotu i zaufania Jemu. Obiecuje być ich siłą i zbawieniem, jeśli tylko będą mieli wiarę.

W rozdziale 31 Księgi Izajasza Bóg ostrzega ludzi Judy przed szukaniem pomocy u Egiptu oraz ich potężnych koni. Przypomina im, że poleganie na własnej sile i światowych zasobach prowadzi jedynie do klęski. Zamiast tego Bóg zachęca ich, aby zwrócili się do Niego o ochronę, ponieważ tylko On jest ich prawdziwym źródłem zbawienia.

Rozdział 32 Księgi Izajasza opisuje cechy sprawiedliwego panowania Mesjasza. Mówi o czasie, gdy panować będą sprawiedliwość, sprawiedliwość i pokój, a ludzie doświadczą bezpieczeństwa, pewności siebie i stabilności. Rozdział porównuje także niegodziwość i bezowocne uczynki niesprawiedliwych z płodnością i produktywnością tych, którzy żyją zgodnie z zasadami Boga.

W rozdziale 33 Księgi Izajasza, prorok kontynuuje jasnowidztwo dotyczące nadchodzącego sądu i odnowienia Judah. Opisuje czas ucisku i przerażenia spowodowany przez armię asyryjską, ale obiecuje wybawienie i zbawienie dla sprawiedliwych. Rozdział kończy się obrazem chwalebnego panowania wybranego przez Boga króla.

Izajasz prorokuje o sądzie nad narodami, opisując ich zniszczenie i spustoszenie. Edomici w szczególności zostają wyróżnieni za swoją okrucieństwo i staną przed nieustanną karą.

Izajasza 35 przedstawia odnowienie ludu Bożego i przemianę jałowej pustyni w miejsce obfitujące w życie. Ten rozdział podkreśla radosny powrót z wygnania oraz cudowne uzdrowienie chorych i ułomnych.

W rozdziale 36 Księgi Izajasza król asyryjski, Sennacheryb, prowadzi swoją armię, aby zdobyć Jerozolimę. Wysyła delegację, aby negocjować z królem Ezechiaszem, szydząc z Boga Izraela i grożąc ludziom zniszczeniem, jeśli odmówią poddania się. Ezechiasz szuka porady proroka Izajasza i jest zapewniony, że Bóg ich ochroni i wybawi.

W rozdziale 37 Księgi Izajasza, król Ezechiasz otrzymuje pogróżkę listem od króla asyryjskiego, Senacheryba, ostrzegającego go przed nadchodzącą porażką. Ezechiasz zwraca się do Boga w modlitwie, uznając Jego moc i prosząc o pomoc. Bóg wysłuchuje jego modlitwy i przesyła wiadomość przez Izajasza, obiecując ochronę Jeruzalemowi i pokonanie Asyryjczyków. Tego samego nocy anioł Pański pokonuje armię asyryjską, a Senacheryb się wycofuje.

W rozdziale 38 król Ezechiasz ciężko zachorował i został poinformowany przez proroka Izajasza, że umrze. Ezechiasz modli się do Boga, przypominając Mu o swojej wierności, a Bóg obdarza go dodatkowymi 15 latami życia. Ezechiasz wychwala Boga i rozkazuje napisanie pieśni o swoim wybawieniu.

W rozdziale 39 Księgi Izajasza, król Ezechiasz przyjmuje wysłanników z Babilonu i pokazuje im wszystkie skarby królestwa. Izajasz prorokuje, że ten akt pychy doprowadzi do ostatecznego podboju Jerozolimy przez imperium babilońskie i wypędzenia ludu na wygnanie.

Rozdział 40 Księgi Izajasza rozpoczyna się przesłaniem pocieszenia dla ludu Bożego na wygnaniu. Prorok zapowiada, że Bóg przyjdzie z mocą i czułością, aby przynieść odkupienie i przywrócenie. Rozdział podkreśla suwerenność i transcendencję Boga, jednocześnie uspokajając lud o Jego osobistej trosce o nich.

Izajasz 41 rozpoczyna się od Boga uznającego swoją wierność i obietnicę pomocy oraz ochrony swojemu ludowi. Zachęca narody, aby przyszły i przedstawiły swoją sprawę, ujawniając swoją niezdolność do porównania się z Jego władzą i mocą. Bóg zapewnia Izraelowi swoją wieczną miłość i obecność, przypominając im, aby nie bali się ani nie byli zaniepokojeni. Obiecuje ich podtrzymać i umocnić, oświadczając, że On jest ich Bogiem i nigdy ich nie opuści.

W Izajaszu 42, Bóg przemawia przez proroka Izajasza o swoim wybranym słudze, który przyniesie sprawiedliwość narodom. Sługa Boży będzie światłem dla pogan i nie zawaha się dopóki sprawiedliwość nie zagości na ziemi.

W Księdze Izajasza 43 Bóg zapewnia Izraelitów o swojej wierności i obiecuje wybawienie ich z niewoli. Przypomina im o cudach, które uczynił w przeszłości i zapewnia, że nadal będzie obdarzać ich miłością. Bóg również ogłasza, że On sam jest jedynym prawdziwym Bogiem i nie ma innego Zbawiciela poza Nim.

W Izajasza 44, Bóg przemawia do swego ludu, zapewniając ich o swojej miłości i wierności. Obiecuje wylać swego Ducha na nich, deklarując, że zostaną odbudowani i będą prosperować. Rozróżnia się od fałszywych bogów, przypominając swym dzieciom o swojej suwerenności i niezrównanej mocy. Bóg zachęca swój lud do nie lękać się i zaufać Mu we wszystkich swoich potrzebach.

W rozdziale 45 Księgi Izajasza, Bóg przemawia przez proroka Izajasza, aby zwrócić się do króla Cyrusa z Persji, którego Bóg wyznaczył do podboju Babilonu i uwolnienia żydowskich zesłańców, aby mogli wrócić do Jerozolimy. Bóg podkreśla swoją suwerenność nad wszystkimi narodami i oznajmia, że będzie używał Cyrusa do swojego boskiego celu. Ten rozdział również objawia Boży plan przedłużenia zbawienia z ludu żydowskiego na wszystkie narody, gdyż ogłasza: "Zwróćcie się do Mnie i bądźcie zbawieni, wszyscy krańce ziemi!"

W rozdziale 46 Księgi Izajasza Bóg przemawia do swojego ludu, przypominając im o swojej wierności i daremności ufania w bałwany lub fałszywych bogów. Podkreśla swoją potęgę i suwerenność, oznajmiając, że tylko On sam może przewidywać i kierować przyszłością. Zachęca swoich ludzi do powrotu do Niego i ufania Jego obietnicom.

W rozdziale 47 Księgi Izajasza Bóg ogłasza wyrok na Babilon za jego grzechy i pychę. Babilon, który zniewolił lud Boży, teraz upadnie i zostanie upokorzony. Kiedyś wielkie miasto zostanie zniszczone, a jego pychliwi mieszkańcy zostaną zdemaskowani i zawstydzeni. Rozdział kończy się ostrzeżeniem, że zniszczenie Babilonu jest nieuniknione, i że ci, którzy praktykują magię i czary, będą bezsilni w jego przeciwdziałaniu.

W rozdziale 48 Księgi Izajasza Bóg przypomina Izraelowi o swojej wierności pomimo ich nieposłuszeństwa i ostrzega ich przed konsekwencjami kontynuowania grzeszności. Obiecuje oczyścić ich jak srebro i wyprowadzić ich z niewoli, ale tylko jeśli będą słuchać Jego poleceń.

Izajasza 49 mówi o słudze Bożym, który ma za zadanie wybawić swój lud z grzechów i przywrócić ich do ich ziemi. Ten sługa jest opisany jako ktoś, kto został wybrany i powołany przez Boga, i który przyniesie zbawienie nie tylko dla Izraela, ale także aż po krańce ziemi. Rozdział również mówi o radości i pocieszeniu, jakie lud Boży doświadczy, gdy ta zbawcza praca dojdzie do skutku.

W rozdziale 50 Księgi Izajasza prorok mówi w imieniu cierpiącego Sługi, który jest uważany za odniesienie do Jezusa. Sługa był posłuszny Bogu, nawet w wielkim bólu i smutku, i teraz jest prześladowany przez swoich wrogów. Jednakże, Sługa pozostaje niezłomny w swojej wierze, pewny, że Bóg ostatecznie zwycięży nad wszystkimi swoimi wrogami.

Izajasz 51 oferuje Izraelitom wiadomość o odnowionej nadziei w obliczu wielkich trudności. Rozdział rozpoczyna się zaproszeniem do prawości i zbawienia, a następnie zapewnieniami o wierności i mocy Boga. Izajasz przypomina ludziom ich przeszłe i obecne próby, ale zachęca ich do spojrzenia w kierunku przyszłego zbawienia i chwały. Rozdział kończy się wezwaniem do zaufania Bogu i chwalenia Go za Jego niekończącą się łaskę.

Izajasz 52 przedstawia przesłanie nadziei i odkupienia dla Jerozolimy i narodu żydowskiego. Rozdział rozpoczyna się wezwaniem do Jerozolimy, aby obudziła się ze swej niewoli i przywdziała swoje szaty piękna. Bóg obiecuje przywrócić Jerozolimę i chronić swoje lud. Rozdział wprowadza także cierpiącego sługę, który przyniesie zbawienie światu.

Izajasza 53 przedstawia proroctwo dotyczące sługi Boga, który cierpiałby i umarłby za grzechy innych. Rozdział ten mówi o odrzuceniu sługi, cierpieniu i ofiarnym śmierci, oraz prezentuje obraz odkupienia, jakie Bóg ofiaruje poprzez tego sługę.

Rozdział 54 Księgi Izajasza to przesłanie nadziei i radości dla Izraelitów. Prorok Izajasz zachęca ludzi do śpiewania i radości, ponieważ mimo przeszłych trudności i smutków, Bóg obiecał przywrócić im i przynieść im pociechę.

Izajasza 55 to piękne zaproszenie do przyjścia i przyjęcia darmowej łaski i miłosierdzia Boga. Rozdział rozpoczyna się zaproszeniem do cieszenia się obfitą dostojnością Boga. Następnie wzywa spragnionych, by przyszli i napili się, głodnych, by przyszli i zjedli, oraz grzeszników, by przyszli i szukali przebaczenia u Pana. Rozdział kończy się obietnicą Boga, że Jego słowo nie powróci na próżno, ale spełni cel, dla którego zostało wysłane.

Księga Izajasza 56 podkreśla pragnienie Boga, aby wszyscy ludzie, niezależnie od etniczności czy statusu społecznego, byli uwzględnieni w Jego królestwie. Rozdział podkreśla, że każdy, kto postępuje zgodnie z Prawami Bożymi i pozostaje Mu wierny, będzie przyjęty do królestwa, nawet jeśli wcześniej był wykluczony.

W rozdziale 57 Księgi Izajasza Bóg karci grzeszny i bożkowy lud Judy za swoje grzeszne drogi, obnażając ich obłudę i głupotę. Jednakże ofiaruje także pociechę i zbawienie pokornym i skruszonym, którzy Go szukają. Rozdział kończy się obietnicą przywrócenia i pokoju dla tych, którzy ufają Bogu.

W Izajasza 58, prorok potępia hipokryzję ludzi w zakresie postu i przestrzegania Szabatu. Wyjaśnia, że prawdziwy post wymaga pokory, sprawiedliwości i troski o uciskanych. Podkreśla również ważność świętowania Szabatu poprzez wstrzymywanie się od przyjemności i skupianie się na Bogu.

Izajasz 59 opisuje niszczycielskie skutki grzechu dla narodu i jego ludzi. Rozdział otwiera poruszające uznanie gotowości Pana do zbawienia i odbudowy, ale także podkreśla bunt ludzi, niesprawiedliwość i przemoc. Rozdział kończy się potężną obietnicą odkupienia dla tych, którzy się nawrócą i wrócą do Boga.

Księga Izajasza 60 mówi o nowym dniu dla Jerozolimy, gdzie ludzie zobaczą blask chwały Boga i będą przepełnieni radością. Prorok wzywa miasto, aby powstało i świeciło, aby obudziło się ze snu i doświadczyło nowego świtu nadziei i odnowy. Rozdział mówi o przyszłym czasie, gdy miasto będzie pełne bogactw narodów, a ludzie z całego świata będą przyciągani do jego światła.

Izajasz 61 to przepowiednia o przyjściu Pomazanego, który przyniesie dobrą nowinę dla uciskanych, uzdrowi złamanych w sercu i ogłosi wyzwolenie dla jasyrów. On zamieni piękno na popiół, radość na żałobę, a szatę chwały na ducha przygnębienia. Pomazany ustanowi sprawiedliwość i chwałę na ziemi, a jego lud będzie nazywany kapłanami i sługami Pana.

Izajasz 62 skupia się na przywróceniu Syjonu, świętego miasta Jerozolimy, i powrocie ludu Bożego do ich ojczyzny. Rozdział podkreśla oddanie Boga w wybawianiu swojego ludu i przywracaniu ich godności wśród innych narodów. Przedstawia również chwalebne przyszłości, która czeka na Jerozolimę, gdzie prawość Boga będzie świeciła jak jasne światło, a ludzie będą radować się swoim zbawieniem.

Rozdział 63 Księgi Izajasza przedstawia Zbawiciela z szatą namoczona we krwi, pełnego gniewu w dokonywaniu sądu nad swoimi wrogami. Jednak rozdział kończy się przypomnieniem o Jego zbawczym miłosierdziu i łasce wobec swojego ludu, pomimo ich nieposłuszeństwa i buntu.

W rozdziale 64 Księgi Izajasza prorok błaga Boga o interwencję i zaprowadzenie zbawienia dla swojego ludu. Przyznaje grzechy Izraelitów i ich potrzebę Zbawiciela. Izajasz prosi Boga o przypomnienie sobie przymierza z ludem i o przebaczenie ich przewinień. Prorok pragnie, by Pan zstąpił na ziemię i okazał swoją moc, jak to uczynił w przeszłości, przywracając swójemu ludowi dawny blask.

W rozdziale 65 Księgi Izajasza Bóg zapowiada stworzenie nowego nieba i nowej ziemi, gdzie nie będzie już łez ani płaczu. Obiecuje obfitość błogosławieństw dla swojego ludu i ochronę przed szkodą. Jednakże ostrzega też przed konsekwencjami dla tych, którzy nadal buntują się przeciwko Niemu.

Prorok opisuje ostateczne zwycięstwo Pana nad złem i przywrócenie Jego ludu. Rozdział rozpoczyna się deklaracją, że niebo jest tronem Pana, a ziemia jest Jego podnóżkiem. Pan odrzuca tych, którzy składają puste ofiary i zamiast tego szuka tych, którzy mają pokorne i skruszone serca, drżące przed Jego słowem. Pomimo buntu i grzechu ludu, Pan obiecuje ich pocieszyć, tak jak matka pociesza swoje dziecko.