Jozuego 17:15
“I rzekł do nich Jozue: Jeźliś jest ludem wielkiem, idźże do lasu, a wysiecz sobie tam miejsca w ziemi Ferezejskiej, i Refaimskiej, jeźlić ciasna góra Efraimowa.”
Kontekst: Jozuego 17
13A gdy się zmocnili synowie Izraelscy, uczynili Chananejczyka hołdownikiem: ale go nie wygnali do szczętu.
14Tedy rzekli synowie Józefowi do Jozuego, mówiąc: Przeczżeś nam dał w dziedzictwo los jeden, i sznur jeden? a myśmy lud wielki i dotąd błogosławił nam Pan.
15I rzekł do nich Jozue: Jeźliś jest ludem wielkiem, idźże do lasu, a wysiecz sobie tam miejsca w ziemi Ferezejskiej, i Refaimskiej, jeźlić ciasna góra Efraimowa.
16Któremu odpowiedzieli synowie Józefowi: Nie dosyć nam na tej górze; do tego wozy żelazne są u wszystkich Chananejczyków, którzy mieszkają w ziemi nadolnej, i u tych, którzy mieszkają w Betsan i w miasteczkach jego, także u tych, którzy mieszkają w dolinie Jezreel.
17RZekł tedy Jozue do domu Józefowego, do Efraima i do Manasesa, mówiąc: Ludeś ty wielki, i moc twoja wielka, nie będziesz miał tylko losu jednego.
O Jozuego 17: Terytorium Manassesa
Jozue przydziela ziemię Kanaanu drogą losowania pokoleniom Manassesa i Beniamina.
Komentarz
Komentarz dotyczący rozdziału:
Rozdział 17 Księgi Jozuego opowiada o przydziale ziemi pokoleniu Manassesa. Ten rozdział przypomina o wierności Boga w spełnianiu Jego obietnic dla Jego ludu. Pan obiecał dać Izraelitom ziemię Kanaanu i był wierny swojemu słowu.