Przysłowia 31:21
“Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.”
Kontekst: Przysłowia 31
19Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.
20Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.
21Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.
22Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.
23Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.
O Przysłowia 31: Mężczyzna Cechy doskonałe
Przypowieść 31 przedstawia piękną postać kobiety cnót, która jest chwalona za jej liczne osiągnięcia i godne podziwu cechy charakteru. Jest opisana jako sumienna pracownica, mądra i życzliwa żona, kochająca matka, odnosząca sukcesy bizneswoman oraz hojna dobroczynią dla potrzebujących. Jej przykład inspiruje podziw i szacunek, a jej wartość jest chwalona ponad rubinami.
Komentarz
Ostatni rozdział Przypowieści jest odpowiednim podsumowaniem księgi, która obfituje w praktyczną mądrość na co dzień. Przedstawia on potężny obraz idealnej kobiety, który stanowi inspirację dla pokoleń czytelników. Choć niektórzy mogą twierdzić, że ta charakteryzacja jest zbyt idealizowana i nierealistyczna, to jednak przekazuje ona potężną wiadomość o wartości ciężkiej pracy, mądrości i współczucia. Cnotliwa kobieta jest wzorem doskonałości w wielu obszarach życia, a jej przykład przypomina nam o potencjale wielkości, jaki drzemie w nas wszystkich. Poprzez dążenie do wcielenia się w cechy, które czynią ją tak godną podziwu, możemy przynosić błogosławieństwa sobie i tym wokół nas.