Uittocht 4:6
“En de HEERE zeide verder tot hem: Steek nu uw hand in uw boezem. En hij stak zijn hand in zijn boezem; daarna trok hij ze uit, en ziet, zijn hand was melaats, wit als sneeuw.”
Context: Uittocht 4
4Toen zeide de HEERE tot Mozes: Strek uw hand uit, en grijp haar bij haar staart! Toen strekte hij zijn hand uit, en vatte haar, en zij werd tot een staf in zijn hand.
5Opdat zij geloven, dat u verschenen is de HEERE, de God hunner vaderen, de God van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob.
6En de HEERE zeide verder tot hem: Steek nu uw hand in uw boezem. En hij stak zijn hand in zijn boezem; daarna trok hij ze uit, en ziet, zijn hand was melaats, wit als sneeuw.
7En Hij zeide: Steek uw hand wederom in uw boezem. En hij stak zijn hand wederom in zijn boezem; daarna trok hij ze uit zijn boezem, en ziet, zij was weder als zijn ander vlees.
8En het zal geschieden, zo zij u niet geloven, noch naar de stem van het eerste teken horen, zo zullen zij de stem van het laatste teken geloven.
Over Uittocht 4: Mozes keert terug naar Egypte
Mozes keert terug naar Egypte en voert de tekenen uit die God hem heeft gegeven, maar de farao weigert nog steeds om de Israëlieten te laten gaan.
Commentaar
Exodus hoofdstuk 4 vertelt het verhaal van Mozes' ontmoeting met God bij de brandende doornstruik. Nadat Mozes door God is geroepen om de Israëlieten uit Egypte te leiden, is Mozes terughoudend en stelt hij vragen bij Gods plan. Als reactie voorziet God Mozes van verschillende tekenen om zijn autoriteit te bewijzen en zijn kracht te demonstreren.
Het eerste teken is de transformatie van Mozes' staf in een slang. Dit is een krachtig symbool van Gods autoriteit en kracht, omdat het aantoont dat God in staat is wonderen te verrichten. Het dient ook als herinnering aan Mozes dat hij niet alleen is in zijn missie, en dat God hem bij elke stap zal begeleiden.